จราจร….จราจล

เหตุผลที่ไม่ควรใช้บริการ rickshaw หรือสามล้อบังกลาเทศ
เคยถูกห้ามไว้เมื่อนานมาแล้ว ว่าอย่าเลยอย่าขึ้นสามล้อเลย เดี๋ยวจะหาว่าไม่เตือน
ก็แอบสงสัยว่าแค่สามล้อ แล้วไงวะ
ถ้าเป็นแท็กซี่หรือตุ๊กๆ มันก็โอเคแหละ ดูอันตราย คือมันจะพาไปไหนก็ไม่รุ
เผลอๆขับไปแล้วจอดรับผู้โดยสารอื่น ที่เป็นพวกกันประกบสองข้าง เราก็ทำไรไม่ได้ละ
แต่สามล้อนี่สิ มันโอเพ่นแอร์นี่ ความเร็วก็ ไม่ได้สูง จะกระโดดลงก็ได้ แล้วมันอันตรายยังไงวะ
ไม่เชื่อดีนัก เลยลองซะเลย
แล้วก็ได้พบความจริง ตัวตนแห่งความอันตรายนั้น
ไอ้ห่าเอ๊ยย  กรูไม่น่าเลย
มันรับลมเต็มๆเลยนี่หว่า
อะไรล่ะที่มันอยู่เหนือลม นึกออกใช่ป๊ะ แล้วพวกนี้นะ ประเภทใช้แรงอะ
มันต้องออกแรงไง เหงื่อมันก็ออกอะ ที่เหลือก็ไม่ต้องบรรยายอีกละ
พอเลย ไม่ต้องลองอีกเป็นครั้งที่สอง ถือว่าได้ลองนั่งละ
 
สามล้อที่นี่ ไม่รู้มันมาจากไหนเต็มบ้านเต็มเมืองไปหมด ปานว่าเค้าขับสามล้อเป็นอาชีพกันทั้งเมือง
สนนราคาก็ 5 ตากา หรือ อย่่งเราเป็นคนต่างชาติเงี็ยะก็อาจโดนบางเจ้าโขกไป 10 ตากา
ก็ให้ไปเหอะ เต็มที่ก็ 5 บาท บางทีเหมามันทั้งวันเลยนั่งชมเมือง ให้พาช็อปปิ้ง
จ่ายให้เต็มที่เลย 50 ตากา นั่นก็ดีใจชิบหายแล้ว
เฮ้อ….ทำงานทั้งวันได้อยู่ 25 บาท ไหงคุณภาพชีวิตมันต่ำงี้วะ
ฝนตกพี่สามล้อก็ไม่เคยหลบ ก็เห็นจอดตากฝนรอผู้โดยสาร บางเจ้ารับผู้โดยสารแล้วก็ขับฝ่าฝนไปงั้นแหละ
ผู้โดยสารก็นั่งตากฝนไปงั้นเหมือนกัน
แต่ช่วงหลังฝนตก เป็นช่วงที่น่านั่งสามล้อเป็นที่สุด ไม่ใช่เพราะอากาศแจ่มใสอะไรหรอก
คือยังเปียกอยู่ไง ถ้าเริ่มแห้งเมื่อไหร่ก็เริ่มมาละ สิ่งที่คุณก็รู้ว่าคืออะไร
 
สามล้อผู้ไม่เคยมองกลับหลัง
สามล้อที่นี่ แน่นอนว่ามันไม่มีกระจกมองหลัง
เขาจึงมองเห็นแต่ข้างหน้า และแน่นอนไม่ได้เป็นปัญหาในการประกอบอาชีพแต่อย่างใด
รถที่นี่(จริงๆแล้วทั้งรถทั้งคน)ไม่ว่าประเภทใด ไม่มีอะไรหยุดเขาได้เลย
คือกูจะออกกูก็ออก กูจะไปกูก็ไป ไฟแดงก็ไป ใครอยากจอดก็จอดไปดิ
บางทีเคยจอดรถแบบหยุดไฟแดงไง คันหลังบีบแตรด่า ประมาณทำไมเมิงไม่ไปวะ
สามแยกสี่แยกวงเวียน ใครดีใครได้ ยิ่งใกล้ยิ่งเร่ง ยิ่งเห็นรถคันอื่นมายิ่งต้องเร่ง ประมาณหัวใครอยู่หน้าชนะประมาณนั้น
นั่งรถพอถึงแยกทีไรได้เสียวทุกที
แต่เค้าก็ขับกันเก่งนะ มาเร็ว ไม่มีเบรก ขับแบบจะชนแต่ก็ไม่ชน จะเกี่ยวแต่ก็ไม่เกี่ยว
เฉี่ยวกันไปก็เฉี่ยวกันมา เสียวชิบเป๋ง
อย่างสามล้อเงี๊ยะ เค้าไม่มีแตะเบรกกันอยู่แล้ว เพราะถ้าเบรกหมายถึงต้องเริ่มออกแรงปั่นกันใหม่
ดังนั้นนั่งสามล้อที่นี่ก็ พอๆกะไปนั่งรถไฟเหาะที่ดรีมเวิล์ด ต่างกันนิดนึงแค่เรื่องกลิ่น
 
ไหนๆก็พูดถึงเรื่องการจราจรแล้ว พูดเรื่องตำรวจซะหน่อย
ในการจราจรที่ทั้งสับสนวุ่นวาย สัญญาณไฟก็เอาไม่อยู่
ก็เลยเดือนร้อนพี่ตำรวจจราจรมาลุยเอง
คนที่นี่กลัวตำรวจยังกะอะไรดี มีเรื่องอะไรก็ไม่อยากให้ถึงมือตำรวจ เพราะอะไรก็ไม่รุเหมือนกัน
อย่างขับรถเงี๊ยะ มันจะไม่เฉี่ยวไม่ชนเป็นไปไม่ได้เลย
แม้ไม่ค่อยเห็นเหตุการณ์แต่ก็เดาได้ เพราะตามท้องถนนหารถสภาพดียากเหลือเกิน แต่ละคันบุบๆบี้ๆ
ด้วยความกลัวตำรวจ ดังนั้นบางทีเวลาเกิดชนกันหรือเฉี่ยวกัน ถ้ามันไม่รุนแรงนักก็เห็นไม่สนใจ ต่างคนต่างไปซะงั้น
ถ้าเป็นไทยก็นิดนึงก็ต้องจอดรถเคลียร์กันละ ทำให้การจราจร นรกยิ่งขึ้น
ที่นี่ขนาดกรณีชนจนบุบรึเบียดกันจนถลอกเป็นแถบ
ก็เห็นจอดรถลงมาคุยเหมือนกัน เถียงกันล้งเล้งๆ ซักแป๊บก็ขึ้นรถ ต่างคนต่างหนี(เพราะต่างคนต่างเหม็น ทนไม่ไหว 555)
ตำรวจจราจรที่นี่มีเอกลักษณอย่างนึง คือ ถือไม้เรียว
ก็เป็นไม้ขนาดซักนิ้วชี้ยาวศอกกว่าๆ เอาไว้ โบก ชี้ สั่ง ทุบ เคาะ ตี สาระพัด
เดิมทีตรงปลายไม่เรียวจะมีตะปูติดอยู่ เค้าว่า เอาไว้เจาะยางสามล้อ
แต่ปัจจุบันเลิกใช้ละ เหลือแต่ไม้เรียวที่ไม่มีตะปู
แต่ละแยก จะมีตำรวจจราจรประจำอยู่หลายคนมาก ที่นี่ใช้ตำรวจเปลืองจริงๆ เพราะสัญญาณไฟมันคุมไม่ได้
อย่างเช่น ตอนไปจิตตะกอง เดินออกมาดู สี่แยกข้างๆโรงแรม ใช้ตำรวจจราจรถึงหกคน
ประจำแยกทั้งสี่ แยกละคน แล้วยืนตรงกลางสองคน ถือไม้เรียวคนละอัน ยืนแกว่งไม้เรียวให้สัญญาณ 
เพราะตำรวจเยอะนี่เอง ทำให้บางครั้งก็เกิดอาการสับสน เข้าใจไม่ตรงกัน
เช่น วันนั้นนั่งรถออกไปดูงานตำรวจตรงกลาง โบกให้สัญญาณว่า มาเร็วๆ
คนขับรถก็เร่งส่งเลย แต่พี่จราจรประจำแยกกาลังโบกให้หยุด
คนขับรถก็งงเอาไงวะกรูชีวิตนี้ พี่คนตรงกลางแยกก็โบกอีก มาเร็วๆ ทำไมเมิงไม่มาวะ
คนขับก็เลยเร่งจะไป พี่คนตรงแยกก็ยกไม้ชี้มา เมิงจะไปไหน บอกให้หยุดไง
ทนไม่ไหวเลยเปิดกระจกแล้วชี้ให้พี่แกดูว่านู้นโว๊ยยยยย พี่เค้าสั่งให้ไป โบกไม้เรียวไหวๆอยู่นู้น
พี่ถึงทำหน้าแบบ อ๋อออ…….งั้นก็ไปซะไป๊ ถึงไปได้
แต่ที่นี่เค้าก็มีนวัตกรรมการแก้ไขปัญหาจราจร แบบของเขาอยู่ ซึ่งน่าสนใจมาก
คือสี่แยกเวลาช่วงที่รถมันเยอะๆ หรือช่วงที่เลิกงาน จราจรคับคั่งเงี๊ยะ
ใครก็ไม่อยากรอ เพราะคนที่นี่ใจร้อน ไฟดงไฟแดงกรูไม่สนละ
พี่ตำรวจบางทีก็เอาไม่อยู่เหมือนกัน
เค้าก็เลยใช้วิธีแก้ปัญหาแบบ ได้ผลสุดๆ
ก็คือ ขึงเชือกแม่งมันกลางสี่แยกเลย แบบแดงแล้วโว๊ยยย ห้ามผ่าน
อย่างเช่นปล่อยแยกที่อยู่ตรงข้ามกัน ก็ขึงเชือกตรงกลาง ทำให้แยกกลายเป็นถนนสองเลน วิ่งสวนกัน ห้ามเลี้ยวขวา เลี้ยวได้แต่ซ้าย
ใครจะเลี้ยวขวา วิ่งตรงผ่านแยกไปก่อนแล้วเทิร์นรถกลับมาอีกที แล้วค่อยเลี้ยวซ้ายไป
พอไฟแดงก็ ปลดเชือก เอามาขึงอีกด้าน
เป็นการแก้ไขปัญหาที่ทรงประสิทธิภาพมั่กมาก น่าลอกเลียนแบบเป็นอย่างยิ่ง 555
เรื่องการจราจรที่นี่ เล่ายาก
ที่เล่าไปยังไม่สามารถถ่ายทอดสภาพ ความเป็นจริงออกมาได้แม้ครึ่ง
มันต้องมาโดนเอง อืมม….นะ
 
เฮ้อ…เล่าซะยาวกะเล่านิดเดียว
ต้องไปเก็บของต่อก่อนล่ะ
พรุ่งนี้ต้องไปภูฏานละ
ไม่รู้จะเจอการจราจรแบบไหนที่ภูฏาน
เจอแล้วจะมาเล่าให้ฟังใหม่นะทุกคน
 
 
ข้อความนี้ถูกเขียนใน ไม่มีหมวดหมู่ คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

8 ตอบกลับที่ จราจร….จราจล

  1. เหมือนจ๋า พูดว่า:

    โห….อ่านแล้วนึกภาพตาม
    ม่ายหวายว่ะ ทำไมมันเสี่ยงอย่างงี้
    ปล.ตลกดี แต่จริงๆตั้งใจจะเล่าให้เศร้าชิมิ ?

  2. Pummie พูดว่า:

    น่ากลัวจริงๆ เลยอ่า โดยเฉพาะอันตรายจาก "สามล้อ"กึ๋ยยยยย……ชั้นกลัว "กลิ่น" แขก!!! ขนาดเดินผ่านร้านอินเดียได้กลิ่นอาหาร ชั้นก็เวียนหัว ต้องอัญเชิญ"โป๊ยเซียน"มาช่วยบรรเทาอาการแล้ว ถ้าฉันเจอ "กลิ่นตัว"…………ง่ะ ไม่อยากจะคิดดด

  3. W a n w i s พูดว่า:

    เอิร์กส์สสสสส จะเป็นลมมมม….

  4. Gumby พูดว่า:

    5555555 เป็นขนาดนั้นเลยเหรอพี่หนุ่ม….กลิ่นแขก แถมยังขับรถซิ่งอีก 
    โห?….. พระเจ้าจอร์ดกล้วยทอด
    อืมมมมม รถตุ๊ก ตุ๊ก แถวเยาวราช สำเพ็ง ต้องยอมแพ้อ่ะดิงั้นนะ เพราะสู้ความเร็วของพี่แขกท่านไม่ได้
     
     

  5. นอรธ พูดว่า:

    พี่หนุ่ม ค้าบ
    ฟังพี่เล่า นึกว่า อ่านตอนต่อ เรื่อง "คนล่าฝัน" ซะอีก
    แข่งกันได้ แข่งกันดี เจงๆ
     

  6. ธนเดช พูดว่า:

    ยาวชะมัด….
     
    มาตามคำเรียกร้อง…
     
    เป็นกำลังใจให้นะจ๊ะพ่อรูปหล่อ
     
    จากคุณขิง
     
    จะอยู่เป็นเพื่อนพวกคุณไม่ให้เหงาหรอก จุ๊บๆ

  7. จารุภัทร พูดว่า:

    ทะลึ่งละ
    ใครเรียกร้องวะ
    ผู้ชาย ไม่ต้องมาจุ๊บเว๊ยยยย
    หยะแหยง

  8. hon พูดว่า:

    โห ชอบใจๆอ่านบลอกพี่หนุ่มเนี่ย
    กลิ่นที่นี่ก้มีนะ
    เพราะเป็นเมืองที่ความชื้นสูง เก้าสิบกว่าเปอร์เซนต์
    ต้องดุแลเสื้อผ้าดีๆ
     
    ส่วนการแก้ปัญหาจราจร
    แปลกจิงๆ ทั้งจำนวนคน
    และเชือกเนี่ยนะo_O

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s