TOKYO LOVELIGHT

ช่วงนี้มีเหตุการณ์อะไรหลายอย่างเกิดกับชีวิต
ส่วนใหญ่ก็ไม่ได้ทำให้มีชีวิตที่ดีขึ้น หรือทำให้มีความสุขมากขึ้นแต่อย่างใด
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องน้ำหนักขึ้น เสื้อคับ กางเกงใส่ไม่ได้
เอ๊ะ….รู้สึกมันจะเรื่องเดียวกันนี่หว่า
เอาใหม่ๆ
มีหลายเรื่องเกิดขึ้นในชีวิต เช่น นอนๆอยู่ก็มีโทรศัพท์จากเพื่อน นปร โทรมาถามว่าจะหาโหลดหนังโป๊ฟรีๆได้ที่ไหนอย่างไร
"เอ่อ….หนุ่มครับ ที่คุณเคยบอกว่า หาโหลดหนังโป๊ญี่ปุ่นได้เนี่ยะ คุณหาโหลดจากไหนเหรอ คือพอดีผม….บลาๆๆๆๆ"
เฮ้ย ไม่เอาดีกว่า เรื่องอื่นๆ(ตกลงมึงจะเล่าไม๊เนี่ยะ)
เอาเป็นว่า เลือกเล่าซักสองเรื่องละกัน เล่ามากเด๋วนอนดึก จะเป็นร้อนใน ในปากได้
สองเรื่องที่พอดีมาเกิดในเวลาใกล้ๆกัน
เรื่องนึงเกิดแถวบ้าน อีกเรื่องเกิดแถวๆที่ลงเวลาปฏิบัติราชการ(ไม่ใช่ที่ทำงาน)
ทั้งสองเรื่องไม่มีความเกี่ยวข้องกันเลย จิงๆ
………….จิง จิ๊งงงงงงงงงงงงงง นะ
เรื่องแรกที่เกิดแถวบ้านนี่แหละ
จากที่เคยเล่ามาในคราวก่อนๆ
ที่ว่าไอ่ซอยบ้านผมเนี่ยะม๋าเยอะ ทั้งม๋าบ้าน และม๋าไม่มีบ้าน หรือม๋าจรจัดซึ่งจริงๆก็ไม่ได้จรจัดเร่ร่อน แต่แบบก็อยู่ในซอยนั่งแหละ แต่ไม่มีคนเลี้ยงไม่มีบ้านอยู่(แล้วมึงจะเล่ายาวๆให้งงทำไมวะ)
ก็ม๋าแหละนะ ตามธรรมชาติ ชอบเยี่ยวแสดงอาณาเขต
เยี่ยวไปเยี่ยวมา ทับที่กันไปกันมา กระทบกระทั่ง ก็มีกัดกันบ้างประปราย เป็นเหตุการณ์ปรกติ
พอนานไปจากเดี่ยวมันก็เริ่มเป็นก๊กเป็นเหล่า สองตัวบ้าง สามตัวบ้าง
ไปๆมาๆมันกลายเป็นก๊กหลักสองก๊กเมื่อไหร่ไม่รู้
 แล้ววันนึงหลังจากที่ผมกลับมาจากการตีแแบด ประมาณเกือบๆเที่ยงคืน
เดินเข้าซอยไปก็พบว่า
ไอ่สองก๊กนี่ยกพวกตลุมบอนกันดุเดือดลั่นซอย
ประชาชนสองฟากข้างต่าง ปิดประตูเงียบทำไม่สนใจเด๋วโดนลูกหลง
เอ๊ยยยย……………ไม่ช่ายยยย
คือม๋ากัดกัน มันไม่เกี่ยวกับเราๆอะ ก็ไม่มีใครมาสนหรอก
ผมยืนดูซักพัก ตัดสินใจอยู่ เอาไงวะกู
ไม่ได้เชียร์ใครเป็นพิเศษด้วยจะช่วยก็กะไร จะไล่ก็จะโดนไล่กัดเอารึเปล่า
ดูซักพักเหตุการณ์ก็เริ่มสงบ แม้ยังไม่สงบดี ยังมีพวกแรงเหลือไล่กัดกันอยู่แต่ก็น้อยตัวละ
ก็เดินเข้าไปพร้อมควักไม้แบดที่มีออกมาถือเป็นอาวุธ เผื่อโดนหาเรื่องจะได้หวด
เข้ามาได้เจอท่าดาบสองมือสายอาจารย์น้อย(ชื่อเล่นพ่อ)วัดข้าวเหนียวมูลมะขามเปียกแน่
ถือไม้แบดสองมือ อ้าวมีไม้แบดสามอันนี่หว่า มือนึงถือสองอันก็ไม่ได้ไม่ถนัด
อีกอันเอาไงวะ ก็เลยเอาปากคาบไว้(ก็แล้วไม่เอาใส่ซองไว้เหมือนเดิมละว๊อยยยยย)
พอเดินเข้าไปใกล้ เหล่าสุนัขหมู่ก็แตกฮือ หนีไปโดยไม่ต้องสู้
พอเดินเข้าไปถึงสมรภูมิ
โห…………นี่มัน สมรภูมิเลือดของจริงเลยนี่หว่า
เลือดครับ เลือดเต็มถนน สาดกระเซ็นไปทั่ว เป็นลิ่มๆ
เห็นได้ชัดเลยว่ามันเอาจริงเอาจังกับการกัดกันขนาดไหน
เลือดทั้งนั้น ถ้าบอกมีคนถูกฆ่าตายตรงนี้นี่เชื่อเลยนะเนี่ยะ
ผมเลยรีบจ้ำอ้าวกลับบ้าน
พอถึงบ้านก็เข้าไปรื้อห้องเก็บของ
แต่น่าเสียดาย
ผมหาสเปรย์สีขาวไม่เจอ
ว่าจะเอาไปพ่นเป็นรูปคนตรงสมรภูมิเลือด ซะหน่อย
แบบเช้ามาคนจะได้ล่ำลือ ตำนานสยองกลางซอยไรงี้ อิ อิ อิ
หลังจากวันนั้น ผมก็ไม่ได้กลับดึกอีก
จนอาทิตย์ต่อมา
ผมไปตีแบดเหมือนเดิม กลับมาเวลาเดิมประมาณเกือบเที่ยงคืน
พอเดินเข้าซอยไปก็รู้สึกแปลกๆ
หมาซอยนี้แม่งหายไปไหนหมดวะ
พอเดินลึกเข้าไปเรื่อยๆเข้าโค้งสุดท้ายก่อนถึงบ้าน พอเลี้ยวพ้นกำแพง
เฮ้ยยยยยยย……………………ม๋า
ม๋าเต็มเลย
นั่งๆนอนๆเกลื่อนถนนเลยไอ่ที่ลุยกันปานจะฆ่ากันตายอาทิตย์ก่อน เป็นพวกกันไปซะแล้ว
บ้านอยู่ข้างหน้าไม่ไกล แต่เหมือนไปไม่ถึงซะแล้ว
นี่มันถนนสาธารณะนะเว๊ย จะมายึดนั่งๆนอนๆขวางทางได้ไง ฉันอยู่ข้างใน จะผ่านยังไง
ไอ่นอนไม่นอนเปล่า จะผ่านกลับบ้านเดินเข้าไป ทะลึ่งทำท่าฮึ่มใส่แบบ แกเป็นใคร ห้ามผ่านทางนี้นะเว๊ย พวกกูอยู่ตรงนี้
เฮ้ยยย……อยู่ได้ไงที่นี่มันที่สาธารณะ
บอกว่าไม่ได้ก็ไม่ได้สิเว๊ย เด๋วปั๊ด แล้วกำลังหนุนก็เริ่มลุก พร้อมเดินเข้ามารวมกลุ่มแบบ มีไร ไอ่นี่มีปัญหาเหรอ
ผมเห็นท่าไม่ค่อยดี เลยต้องลดน้ำเสียงลง
ผมอยู่ข้างในจริงๆ ครับ
เนี่ยะบ้านหลังนั้นน่ะ นิดเดียวก็ถึงบ้านแล้ว อยู่ตรงนี้จริงๆ แต่เหมือนจะไม่ช่วยอะไร
เห็นท่าจะคุยกันไม่รู้เรื่องเลย เอาวะ
เพื่อกันปัญหา
เลยต้องใช้วิธีเดินอ้อมเลี่ยงไปด้านข้างทาง เดินฝ่าไปนี่มีเลือดแน่
เพลงดาบสองมือจะช่วยรักษาชีวิตได้รึเปล่าก็ไม่ค่อยแน่ใจ ไม่เคยใช้ซักที
เลยต้องเรียบๆเลาะๆข้างทางไปจนถึงบ้าน โดยมีสายตาเย็นชามองตามด้วยความระแวง
หลังจากนี้ เวลาไปตีแบดกรูจะเอาตัวรอดไงดีหว่า
นี่…………ถ้านัดเลี้ยงกันแล้วไม่ไป เข้าใจกันหน่อยเด้อ
กลับดึก เด๋วจะโดนรุมโทรมน่ะ
สำหรับเรื่องที่สองเกิดแถวที่ลงเวลาปฏิบัติราชการ
นั่นแหละแถวนั้นแหละ
เหตุการณ์ก็ประมาณ เอ่อ….ประมาณนั้นแหละ(แล้วจะรู้เรื่องไม๊เนี่ยะ)
มันดึกแล้วอะ เล่าแล้วยาว เด๋วไม่ได้นอน
เดาเอาเองละกัน(อ้าว….แมร่ง เล่นง่าย)
ครับ เรื่องแรกและเรื่องที่สองไม่มีความเกี่ยวข้องกันแต่อย่างใดอย่างที่บอกไป
อ้าว……………ไหงทำหน้างั้นล่ะ
พูดจริงๆ
จิง…………จิ๊งงงงงงงงงงงง
 
ส่วนชื่อเรื่อง ไม่มีไรหรอก
แค่เพลงที่ฟังอยู่ตอนนี้เท่านั้นเอง
พอไม่ตั้งชื่อเรื่องแล้วมันเซฟไม่ได้น่ะ
เลยเอามาตั้งชื่อ
จิง…….จิ๊งงงงง
 
 
 
ข้อความนี้ถูกเขียนใน ไม่มีหมวดหมู่ คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

6 ตอบกลับที่ TOKYO LOVELIGHT

  1. PooH พูดว่า:

    อ่านไม่ค่อยรู้เรื่อง แต่ คนที่โทรไปหานี่ คือคนที่เราคิดใช่มั้ยน้ออออ

  2. hon พูดว่า:

    แหม…เล่าเรื่องที่หนึ่งซะเหมือนอ่านเรื่องที่สองไปพร้อมกันเลยเชียวทีเดียวเจียว
    อิอิ รู้นะคิดอะไรอยู่ ^^

  3. นอรธ พูดว่า:

    แล้วตกลง ต้องไป Download วีดีโอ ได้ที่ไหน อ่า ;-p

  4. จารุภัทร พูดว่า:

     ปุ๊ คิดถึงใครอยู่ ไม่ใช่เขาหรอกมั้ง เขาเป็นยังงั้นเหรอ (คนเดียวกันป่าวเนี่ยะ) อิ อิ
    หง อะไร เรื่องที่สองยังไม่ได้เล่าเลย ก็แค่เรื่องม๋าในหมู่บ้านมันเรื่องจริงไม่อิงนิยายนะ อีกเรื่องเป็นเรื่องชาติบ้านเมือง
    เกี่ยวกันตรงไหน ป่าวนี่ก็ไม่เห็นจะเกี่ยวกันตรงไหน เห็นไม๊ไม่เกี่ยวข้องกันเลยยยย ใช่มะ > < อะไรอะ
    หรือว่า…….อืม…. คิดเหมือนกันใช่ไม๊ ^^ อุ อุ
     

  5. jarunan พูดว่า:

    เมื่อวานฉันดูข่าวว่า ตอนเช้า มีขรก ไม่รู้เรื่อง พยายามจะฝ่าวงล้อมพันธมิตรเข้าไปทำงานให้จงได้
     
     
    ฉันคิดถึงเธอเรยอ่า ว่า พี่หนุ่มแหงเรย

  6. J พูดว่า:

    เออ อ่านเรื่องแรก แต่เข้าใจว่าเป็นเรื่องที่ 2 เลยนะเนี่ย หุหุ
     
    เป็นไงมั่งอ่ะ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s