ว่าจะเขียนเรื่องวาเลนไทน์

ก็กะว่าจะเขียนเรื่องวาเลนไทน์
แต่ดูวันที่ 11 อยู่เลย
แถมมานึกๆ ไม่มีไรดีพอจะเขียนเลยเว๊ยยย
ก็เลย ไม่เขียนดีกั่ว
 
อ้าวววว…เฮ้ยยยย จั่วหัวไปแล้วนะเว๊ยยย
 
เออ….รู้แล้ว
เล่าไรดีล่ะทีนี้
 
แต่เริ่มเดิมที สมัยยังเด็กเล็กนัก
วาเลนไทน์มันน่าตื่นเต้นตลอดมา โดยไม่เคยนึกมาก่อนว่าทำไมกุต้องไปตื่นเต้นกะมันด้วยวะ
คือประมาณตื่นเต้นเหมือนมันจะมีอะไรเกิดกะเรางั้นแหละ
 
แล้วก็แน่นอนมันก็แค่วันนึงที่ผ่านพ้นไป
ไม่เคยเอาอะไรไปให้ใครที่แอบชอบ เพราะชอบใครเขาก็ดูจะมีคู่กันไปหมด
 
และก็แน่นอนอีกแหละที่มันต้องไม่มีใครเขามาเอาอะไรให้เลยยยยย
 
ก็จริงๆแล้วพอดีก็ไม่เคยคิดเหมือนกัน ว่าไอ่ตัวเรา มันน่าดู น่ารักใคร ถูกใจ ชอบพอกะเขาตั้งกะเมื่อไหร่
มีแต่ความห่าม ห้าว กวนตีน กวนประสาท แถมหน้าดำซะครึ่งซีกซะอย่างนั้น(แต่ฉันก็หารู้สึกเป็นปมด้อยอะไรไม่)
แต่พอดีไม่เห็นหน้าตัวเองไง แล้วเพื่อนๆในกลุ่มก็ชินด้วยแหละ ไม่มีใครออกอาการแปลกๆอะไร
แต่ถ้าสาวๆที่ไม่รู้จักสนิทสนมล่ะอีกเรื่อง
เพราะเคยถูกปฏิเสธด้วยความรวดเร็วแบบไม่ต้องคิดมากอยู่บ่อยๆ แค่ชวนคุยเองนะ
สรุป นึกๆไป ไม่เคยถูกแอบชอบเลยจิงด้วย
ไปจีบ รึชวนคุย ก็ไม่มีใครสนคุยด้วยเป็นเรื่องเป็นราวจิงๆอีกเหมือนกัน
 
กว่าจะมามีแฟนก็ปาเข้าไปอยู่มหาลัยนู้น
อาศัยจุดขาย ความห้าว มาดแมน นักกีฬา แถมเรียนเก่ง(เออน่า ฉันเคยเรียนเก่ง เชื่อๆกันหน่อย)
 
วาเลนไทน์ตอนมีแฟนแล้ว ช่วงหลังๆ คือวันที่มีภาระ
เพราะแฟนจะรู้สึกว่านี่คือวันพิเศษ ต้องมีอะไรพิเศษ
เลยเดือดร้อนต้องพาไปหาที่ดินเนอร์(ตังกุก็ไม่มี)
รึเดือดร้อนต้องแอบหลบอ้างนู้นอ้างนี่ เพื่อหนีไปซื้อดอกไม้มาไหว้พระ(พระแม่ทูนหัว)
ซึ่งก็ไปได้ยากเหลือเกิน เพราะมันกลัวเราแอบไปเจ๊าะแจ๊ะสาวอื่น ในวันวาเลนไทน์เหมือนกัน
ไม่รุจะหวงไปทำแป๊ะอะไร เพราะก็มีแต่มันเท่านั้นแหละที่มาสนใจฉันน่ะ
แต่ชั่งเหอะ ไม่รักมันไม่หวงนะนั่น
แถมเราต่อให้แอบหลบแอบหนีไปทำไร สุดท้ายไอ่นั่นมันก็ไม่โกรธเหมือนกัน
ก็ทำเพื่อมันนี่หว่า
 
แล้วพอเลิกกัน วาเลนไทน์ สิบปีที่ผ่านมาก็แค่วันหนึ่งที่ผ่านไป
นั่งดูข่าวแล้วก็เศร้า
 
ข่าวว่ามันเป็นวันเสียตัวแห่งชาติ
 
เศร้าที่ทำไมเราไม่เสียตัววะ…..มานั่งเล่นเกมอยู่คนเดียวทำเบื๊อกอะไร อิ อิ อิ
 
วาเลนไทน์นี้ก็มีความตั้งใจว่า จะไปเดินสำเพ็ง
ซื้อเป็ดยางน้อยสีเหลือง ปากแดงๆ ตัวเล็กๆ ที่เวลาบีบมีเสียงแอ๊บๆ มาแจกคนในสำนักซักหน่อย
 
ทำไมต้องเป็ด?
 
ก็แล้วทำไมต้องดอกกุหลาบรึช็อคโกแลตล่ะเว๊ย
มันแพงขนาดไหนไม่รุรึไง ในวันนั้นน่ะ
แล้วเป็ดมันก็ตัวละ 5 บาทเอง
 
แต่วันหยุดที่ผ่านมาก็ดันมีธุระ ไม่ได้ไปเดินซื้อซะได้
สรุป….ก็ปล่อยมันผ่านๆไปอีกปีละกัน ไหนๆก็ปล่อยให้ผ่านไปเฉยๆทุกปีอยู่แล้วนี่
 
แต่ว่า
สำหรับทุกคนที่แวะมาเยี่ยมที่นี่
ฉันมีอะไรให้
 
 
โหลดนี่ไปซะ
แจกก่อนวาเลนไทน์นะเนี่ยะ
ก็เผื่อว่าจะได้เอาไปส่งให้หวานใจกันไงล่ะ
 
วิธีใช้
ก็โหลดไฟล์ไป
จะได้ไฟล์ "คลิก.rar"
ก็แตกไฟล์
จะได้ไฟล์ "คลิก.exe"
แล้วก็ดับเบิ้ลคลิกมัน
แค่นั้นเอง
 
แต่ไฟล์นี้ส่งทาง msn มิได้หนา
ถ้าจะส่งให้ใคร ให้ zip มันเสียก่อนค่อยส่ง
หรือใช้ไฟล์ "คลิก.rar" ที่โหลดมาส่งเลยก็ได้
 
ขอให้มีความสุขในวันพิเศษกับคนพิเศษนะทุกคน
 
 
ส่วนคนที่ไม่มีคนพิเศษ
 
 
 
 
 
ไปนอนซะ อย่าคิดมาก…..ไป๊
 
…..
ข้อความนี้ถูกเขียนใน ไม่มีหมวดหมู่ คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

1 ตอบกลับที่ ว่าจะเขียนเรื่องวาเลนไทน์

  1. hon พูดว่า:

    เอ่ออออ มาตามเก็บย้อนหลังเพราะไม่ได้อ่านบล็อกชาวบ้านแบบสบายๆ นานหนักหนาคราสุดท้ายที่อ่านก็ต้องหลบๆ ซ่อน ๆ อ่านที่ทำงานจาบอกว่า วันวาเลนไทน์ หงก็ทำปลาจาระเม็ดนึ่งบ๊วยกินอยู่คนเดียวที่บ้านตระหนักว่าเป็นวันวาเลนไทน์ เมื่อเจ้าก้องโทรมาหา แล้วถามว่า มะอยู่กะแฟนรึไง ก็เลย เออ ลืมไปเลยหวะ แต่ไม่อยู่หรอก ก็ไม่ได้รู้สึกว่าต้องเป็นวันพิเศษอะไรนินาต่างคนต่างมีธุระ แล้วนิก็วันเสาร์ฉันอยากนอนอยู่บ้านกินกับข้าวฝีมือตัวเองนอกจากนี้แล้ว หงยังลืมวันเกิดแฟน วันเกิดตัวเอง บางทีก็วันเกิดแม่ด้วยสำมะหาอะไรกับไอเรื่องแบบว่า ครบรอบวันที่เจอกัน จับมือกัน ฯลฯ มะอาวนะฉันไม่จำเป็นผู้หญิงแบบนี้จะดีมะเนี่ย แหงะ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s